şimdi sen gittin ya..

Unutmadım unutamadım
İstanbul’un gözü önünde
Güneş tenini yakarken
Rüzgar bile yüzünü bana çevirmişken
Ciğerimin en kuytusundan, saklımı alıp gitmeni unutamadım.

Yutkunamadım gel diyemedim
Sen anlasaydın ellerim çağırdığında gelseydin keşke
Şimdi sen gittin ya yaşlarımda terk ediyor gözlerimi
Şimdi sen gittin ya güzel olan her şey uçuşup gidiyor seninle
Şimdi sen gittin ya vurmaya başladı bile ruhuma acı
Şimdi sen gittin ya sustu her şey uyudu İstanbul
Unut diyenler en çok hatırlatanlar şimdi.

Duygu Aral